آن فرمود : " جز اين نيست كه آن خبيث مىخواهد اطاعت شود ؛ پس وقتى كه عصيان شد ، عود نمىكند به سوى هيچ‌يك شما " » . وَبِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ - عليه السلام - قَالَ : « إذا كثر عليك السهو ، فامض في صلاتك ؛ فإنه يوشك أن يدعك . إنما هو من الشيطان » « 1 » . البته وقتى مدتى مخالفت او را كردى و اعتنا به وسواس او نكردى ، طمعش از تو بريده مىشود ، و حالت ثبات و طمأنينهء نفس عود مىكند . ولى در خلال اين مخالفت ، تضرع و زارى به درگاه حق تعالى كن و از شرّ آن ملعون و شرّ نفس به آن ذات مقدس پناه ببر و استعاذه نما به ذات مقدس ، البته دستگيرى از تو مىفرمايد . چنانچه در روايت كافى نيز استعاذهء از شيطان دستور داده شده : بِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي عَبْدِاللَّهِ - عليه السلام - قَالَ : « أتى رجل النبي - صلى الله عليه و آله - فقال : يا رسول الله أشكو إليك ما ألقي من الوسوسة في صلاتي حتى لا أدري ما صليت من زيادة أو نقصان . فقال : إذا دخلت في صلاتك ، فاطعن فخذك الأيسر بأصبعك اليمنى المسبحة ، ثم قل : بسم الله و بالله ، توكلت على الله ، أعوذ بالله السميع العليم من الشيطان الرجيم ؛ فإنك تنحره و تطرده » « 2 » . « حضرت صادق - عليه السلام - فرمود : آمد مردى خدمت رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - گفت : " يا رسول اللَّه شكايت مىنمايم به تو از آنچه القا مىشود به من از وسوسه در نمازم ، حتى اين‌كه نمىدانم چقدر نماز كردم از زياده يا كمى . " فرمود : " وقتى داخل نماز شدى ، بزن با انگشت سبّابهء دست راستت به ران پاى چپت ، پس بگو : « بسم اللَّه . . . » پس همانا دور كنى و طرد كنى او را » . وَالْحَمْدُ للَّهِ أَوَّلًا وَآخِراً وَظَاهِراً وَبَاطِناً ؛ وَالصَّلَاةُ وَالسَّلَامُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطَّاهِرِينَ .

--> ( 1 ) - كلينى به سند خود از امام باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر گاه در نماز زياد شك كردى ، ( اعتنا مكن ) و به نمازت ادامه بده و آن را به پايان رسان ، مگر شيطان تو را رها سازد ، بيقين شك از شيطان است » . ( الكافي ، ج 3 ، ص 359 ، « كتاب الصلاة » ، « باب من شكّ في صلاته كلّها . . . » ، حديث 8 ) ( 2 ) - الكافي ، ج 3 ، ص 358 ، « كتاب الصلاة » ، « باب من شكّ فى صلاته كلّها . . . » ، حديث 4 .